„Aby zabarwienie nowych płócien było równe, należy je przed włożeniem do kąpieli barwiącej pozbawić substancji usztywniających (apretury) stosowanych we włókiennictwie. Podobnie przed barwieniem surowej przędzy wełnianej należy usunąć z niej wszelkie zanieczyszczenia (tłuszcze, poty, itp.). W tym celu przeciąga się przędzę w ciągu 15 minut przez kąpiel o początkowej temperaturze 30—40°C, zawierającą 3% amoniaku lub sody (w stosunku do wagi surowca), doprowadza do 60°C, po czym dokładnie płucze (pod koniec — najlepiej w bieżącej wodzie), w celu usunięcia resztek alkaliów.
Przed procesem barwienia na bardzo jasne i żywe kolory należy czasem przędzę wełnianą wybielić — za pomocą środków redukujących lub utleniających — w celu usunięcia jej naturalnej żółtej barwy. W warunkach domowych na^lepie stosować wodę utlenioną lub proszki piorące, zawierające środek bielący.
Zachowanie się wełny pod wpływem niektórych środków i substancji używanych do barwień
Niejednorodność barwna włókien naturalnych uzasadnia konieczność ich barwienia. Właściwej materii włókien naturalnych towarzyszą zawsze substancje uboczne, o odrębnym składzie chemicznym, powstające równolegle z rozwojem włókna. Są to najczęściej substancje gumowate, żywiczne, woskowe, tłuszczowe i białkowe utrudniające proces barwienia włókien. Zanieczyszczenia te muszą być usunięte przez wstępne przygotowanie włókna zależne od jego rodzaju, zakończone ostatecznym praniem i płukaniem Tylko włókna sztuczne, wytwarzane z celulozy lub syntetycznie, bywają gotowe do przyjęcia barwników, gdyż nie zawierają zanieczyszczeń.“(5)