„Do ukąszenia w czasie spółkowania może dojść nie tylko z miłości, lecz i z niechęci seksualnej. Fakt, że w stosunka h między płciami przejawia się równie często prymitywna siła odpychająca, jak i przyciągająca, może ujść uwadze jedynie powierzchownego obserwatora. I mimo że zwykle, lub przynajmniej okresowo zwycięża siła przyciągająca, to jednak siła odpychająca wzajemnie mężczyznę od kobiety jest znacznie większa i trwalszą 4. Na dnie miłości czai się zawsze nie nawiść.
Sądzę, że nie myli się ten, kto w tym właśnie widzi najgłębszą przyczynę tragedii ludzkiego życia. Ukąszenie miłosne zawiera więc w sobie głębsze znaczenie, podobnie jak klaps aplikowany przez niektórych mężczyzn swej partnerce (najczęściej w pośladki).
Oprócz pocałunków wraz z wszystkimi ich odcieniami, w czasie gry miłosnej czyni się użytek z dotykania we wszelkich jego postaciach i stopniowaniach — od lekkiego łechtania i delikatnego głaskania koniuszkami palców, aż do ściskania i ugniatania całą ręką 5, przy czym i tutaj najlżejsze dotyki wykazują najsilniejsze działanie.
Podniety są mniej więcej jednakowo silne dla strony czynnej i biernej, mimo że różnią się jakością. Najsilniejsze są one wówczas, gdy aktywność i pasywność naprzemiennie zmieniają się. oraz gdy się uzupełniają.“(1)